Vakantie! 15 t/m 27 mei

Dit is nieuw. Op vakantie in Nederland. Nu is dat op zich niet zo raar, maar wel als je er voor in vliegtuig stapt.

Nu was het in het vliegtuig al zwaar. Ik zat tussen 2 mensen in, want ik was een tikkeltje laat met inchecken. Dat had waarschijnlijk iets te maken met het feit dat ik ongeveer 3 uur geslapen had. De meneer links van mij was al een paar maanden vergeten om zijn tanden te poetsen en deodorant te gebruiken. Zo rook hij tenminste. En de mevrouw rechts van mij had een behoorlijk stevige vliegangst. Dat resulteerde in hysterisch gebabbel over allerlei onzin en daardoor heeft ze twee keer uit pure angst mij bij de arm gegrepen. Wat een beproeving. En niet alleen voor die dame!

In het vliegtuig kwam ik er dankzij het in-flight magazine van Cyprus Airways achter dat je beter een paar dagen voor je vlucht geen alcohol kan drinken en vooral goed moet slapen. Misschien hadden ze me dat boekje beter even toe kunnen sturen, voordat ik naar Harald zijn feestje was gegeaan…

Op Schiphol stonden mijn ouders me al op te wachten en toen naar huis. Ik heb echt genoten van het landschap. Zelfs de file onderweg vond ik interessant. Wat een contrast. De eerste dag ging voornamelijk als een roes voorbij. De tweede en derde overigens ook. Tegen de tijd dat het zondag was had ik het gevoel dat ik op het punt stond om bij mijn enkels af te breken. Maar het zijn dan ook wel weer ontzettend leuke dagen geweest.

De hele vakantie is voorbij gevlogen. En eigenlijk kan ik het geen vakantie noemen, want dan was ik uitgerust weer terug gekeerd naar Cyprus. Ik heb voor mijn gevoel mijn best gedaan om met zoveel mogelijk mensen af te spreken. Ik heb het 4 keer licht zien worden, ik heb ontzettend weinig geslapen, ontzettend veel gegeten en dito wijntjes gedronken. Maar wat heb ik een plezier gehad. In Veenendaal, Rhenen, Den Bosch, Amsterdam…

Het is niet voor niets dat Cyprus soms aanvoelt als een spa. Een soort kuuroord om weer even helemaal in alle rust tot mezelf te komen. Klinkt wat zweverig, maar zo voelt het echt. Ik ben dol op al de afleiding die ik in Nederland heb. Maar ik ben ook erg blij met mijn tijd op Cyprus. Je kan niet zo maar even iemand bellen om gezellig een wijntje mee te drinken. Ja, natuurlijk, het kan wel, maar mensen gaan hier heel anders mee om. Het is gewoon een plek waar je niet anders kunt dan ontspannen en genieten. Dat heb ik wel nodig want ik juli ga ik weer naar Nederland. Ik zal mijn krachten nodig hebben! Haha.

Tot die tijd geniet ik er gewoon van dat ik mezelf eindelijk eens te tijd gun om een boek te lezen of om lekker een eind over het strand te wandelen. Verstand op nul, blik op oneindig. In Nederland probeer ik dat ook wel eens, maar dan krijg ik het verstand gewoon nooit helemaal op nul…

Maar ik heb dus een erg leuke ‘vakantie’ gehad. Treurig dieptepunt was helaas wel dat we onze oude hond in hebben laten slapen. Maar ik heb in ieder geval afscheid kunnen nemen van de lieverd. Nu is het weer tijd om te genieten van de rust, de tijd en de omgeving. Hoewel het in een kleine twee weken wel donders warm is geworden… Dat belooft wat…

Woensdag 14 mei

Morgen ga ik naar huis. Voor wel 12 hele dagen. Dus eigenlijk ga ik op vakantie naar Nederland. Beetje vreemd. En aangezien Nanna en Do morgen ook weer naar huis gaan vond Harald het een goed idee om bij hem thuis een afscheidsfeestje voor ons te organiseren. Hij had nog wat vrienden van hem uitgenodigd, namelijk Alex en zijn meisje en Costas, een ontzettend foute Griekse Brit.

Toen kwam eindelijk de aap uit de mouw waarom mensen hier soms zo raar op mijn naam reageren,  en dan vooral op de uitspraak er van. Niet eens alleen op mijn achternaam, maar ook op mijn voornaam. Ik geloofde altijd dat Barbara een Griekse naam was. Op zich klopt dat wel, maar je spreekt de B hier uit als een V. Dus Varvara. Dat vinden ze dan wel weer heel normaal.

Maar iemand heeft me ook ooit wijs gemaakt dat je de R als een P hoort uit te spreken. Dus Vapvapa… Ik vind het nergens naar klinken. Dat laatste klopt grammaticaal wel, maar zo spreken ze het dan weer niet uit. Verwarrend. Ik hou het maar gewoon op Barbara.

Maar het was gezellig bij Harald. Wel weer te laat. Niet zo handig als je nog een koffer moet pakken en de volgende ochtend om 8 uur op het vliegveld moet zijn…

Zondag 11 mei

Het vorige weekend was al super gezellig en ook dit was weer een geslaagd weekend. Je begint nu langzaam te merken dat het overal iets drukker begint te worden. Niet zo druk als ik had verwacht, want iedereen beweerde dat rond deze tijd de blikken met toeristen volop open getrokken zouden worden, maar alles begint wel iets levendiger te worden.

Vandaag ben ik met Guido en zijn vriendinnen naar het strand gegaan. De auto van Guido stond bij de garage, dus hebben we een taxi genomen. Voordat we vertrokken zijn we eerst gaan pinnen waar een of andere Cyprioot de dames enorm interessant vond. Er was niet van die kerel af te komen. Ze kunnen hier soms echt vreselijk irritant zijn. Hij ging zelfs zo ver dat wij bij de taxicentrale stonden te wachten en hij ons zelfs daar probeerde over te halen met hem mee te gaan. De man van de taxicentrale heeft hem toen volgens mij meer dan duidelijk gemaakt dat zijn aanwezigheid niet gewenst was, want hij vertrok direct.

Dus wij naar MacKenzie beach (bij het vliegveld) waar ook de strandtent Ammos is, een ontzettend leuke tent waar ik al eerder over verteld heb. Uiteindelijk hebben we dus niet eens zo lang op het strand gelegen want het borrelen bij Ammos had vandaag toch wel onze voorkeur. Harald, een vijftigjarige Duitser waar ik mee samenwerk, was daar ook. Hij is elke zondag DJ bij Ammos, en ik moet toegeven dat hij een goed gevoel voor muziek heeft. Beetje jammer dat hij daar zelf ook meer dan overtuigd van is. Wel een aardige vent hoor, maar eentje die echt altijd gelijk wil en denkt te hebben. Ik laat hem altijd maar en doe vervolgens wat mij zelf beter lijkt. Je kon aan hem in ieder geval wel in alles merken dat hij enorm gecharmeerd was van de vriendinnen van Guido. Dus we hebben er met zijn allen een klein feestje van gemaakt met veel wijn en sushi.

Alex was ook nog even van de partij, maar hij moest zich inhouden want zijn vriendin uit Malta was op bezoek. De macho-act had hij dus een avondje thuis gelaten. Mocht ook wel een keer, en het was ook terecht, want Daniella is echt een leuke meid. Daar mag hij wel iets zuiniger op zijn, maar ja, het blijft een Cyprioot.

Zo rond een uur of acht zag ik dat ik ongeveer 4 oproepen gemist had. Dat bleek de taxichauffeur te zijn die ons graag wilde komen ophalen en aansluitend ook nog wat wijntjes met ons wilde drinken. Beetje vreemd… Maar wij hadden nog lang geen zin om naar huis te gaan. Veel later op de avond zijn we uiteindelijk weer opgehaald door een andere chauffeur. De meneer van de wijntjes had het wachten opgegeven…

Ik denk dat het veilig is om te stellen dat water de brandstof is van de maatschappij. Voor land- en tuinbouw, veehouders, voor de bouw, persoonlijke hygixebne… Dit zijn zo wat dingen die mij te binnen schieten. Zonder die ‘dingen’ heb je als land best een probleem om te overleven, laat staan te moderniseren. Ik realiseer me dat dit lijstje veel langer kan en hoort te zijn. Maar ik denk dat de boodschap helder is. Helder als water!

Door allerlei vormen van ‘korte termijn’- en ‘struisvogel’-politiek blijft Cyprus echter behoorlijk achter in zijn ontwikkeling. Een van de meest actuele voorbeelden is dus het waterprobleem. Door extreme droogte is de voorraad water in de reservoirs onder de 10% gekomen. Ook deze winter heeft het te weinig geregend dus hebben ze besloten om de waterleiding 3 dagen in de week af te sluiten zodat er van de zomer nog een beetje water over blijft. De tank die bij iedereen op zijn dak staat wordt dus 3 dagen niet gevuld. Gezinnen met 3+ mensen lopen op die dagen een grote kans dat er op een gegeven moment geen water is om mee te douchen, koken, schoonmaken… Je kan je iets bij voorstellen dat dit heel vervelend is. Maar het is een noodzakelijke maatregel om te voorkomen dat de watervoorraad dit jaar vroegtijdig aan zijn einde komt. Een eiland… Omringd door water… Onvoorstelbaar.

Er zijn nog twee oplossingen bedacht. Ze hebben 100 boten naar Griekenland gestuurd om water op te halen. Nu kan het aan mij liggen, maar de temperatuur ligt elke dag zo rond de 30 graden. De temperatuur op zo’n boot zal misschien iets maar niet veel lager liggen. En wat gebeurt er dan? Juist, water verdampt. Dus dan komt er 80% van het water aan wat vervolgens in een reservoir achter een dam gestort wordt. En ja, dan is het nog steeds warm, waarschijnlijk nog warmer, dus dat water verdampt ook snel. Maar het is een poging. Geen oplossing.

Dan is er nog een poging tot een oplossing. Net als alle boeren haalt de overheid het water nu ook met putten uit de grond. Maar vorig jaar rond deze tijd werd een put tot 4 meter diepte geslagen. Nu zitten ze al op 21 meter. En het water daalt heel snel. Dankzij deze oplossing hebben al veel boeren hun bedrijf moeten sluiten en zullen er de komende tijd helaas veel volgen. Er is simpelweg geen water meer om hun gewassen en dieren mee te verzorgen.

Vlees, groente, fruit, zuivel… het moet telkens vaker uit het buitenland gehaald worden. Je merkt nu al dat alles door de import duurder begint te worden. De werkloosheid stijgt echter doordat bedrijven moeten sluiten en ze hebben hier net als in Nederland te maken met een Poolse gemeenschap die voor weinig geld werken. En als de mensen nog werken dan verdienen ze niet meer dan zo’n x80 200,- per week. En het leven is hier ongeveer even duur als in Nederland. Best lastig om zo een gezin in leven te houden.

Drie jaar terug waren ze bijna aan een zuiveringsinstallatie begonnen waarbij het zeewater gefilterd zou worden en het eiland geen watertekort meer zou kennen. Maar toen heeft het iets vaker geregend, dus zijn die plannen weer op de plank gelegd. Ze waren er zo dicht bij…

Maandag 5 mei

Koninginnedag! Nou ja, hier dan. De Nederlandse ambassade heeft alle Nederlanders op Cyprus uitgenodigd om in Nicosia Koninginnedag te vieren. Dus we (Guido, Nanna, Do, Eric, Irini en ik) zijn op die uitnodiging ingegaan. We hoorden namelijk iets over haring en bitterballen…

Het begon rond 19.00 uur en we waren keurig op tijd geweest als we geen Cypriotische in ons midden hadden gehad. Zij heeft in Nicosia een ballonnenwinkel dus wij zouden haar op de weg daar naartoe oppikken. Maar zij had nog wat bestellingen die ze moest afleveren en toen ze klaar was moest ze nog omkleden, optutten… Al met al waren we dus ruim anderhalf uur te laat. De toespraak van de Cypriotische president en de ambassadeur hebben we dus gemist. Erg jammer. Ik heb de autox92s met de vlaggetjes nog wel zien wegrijden.

Het was wel heel leuk opgezet. Het was op een sportclub, buiten bij het zwembad. Rond het zwembad stonden allerlei kraampjes met Hollandse en Cypriotische lekkernijen. Dus ik heb heerlijk een haring op, een paar blokjes kaas (wat maken wij lekkere kaas, zeg!) en een paar bitterballen. En er waren een paar kinderen als Zeeuws meisje verkleed. De sfeer was dus compleet!

Ik heb leuk met wat verschillende mensen gesproken. Leuk om te horen hoe iedereen op Cyprus terecht is gekomen. Ik heb in ieder geval een leuk golfadres voor mijn ouders. Een Nederlandse beheert de mooiste golfbaan hier. Dat laatste is niet zo moeilijk want er zijn twee andere banen die er echt niet uit zien. Daarlijken ze het gras te zijn vergeten. Maar wel handig dus zox92n feestje.

Bij de haringkar ben ik in gesprek geraakt met een Nederlands stel waarvan de jongen sinds januari in Nicosia woont en het meisje hem aan het bezoeken was. Heel gezellig met die twee staan praten. In eerst instantie over haring, daarna nog even over kaas en bitterballen. Hij deed iets met sport en schrijft een column voor de NOS, maar we hebben het vooral over de studie van zijn meisje gepraat. Blijkt achteraf dat Joost, zo heet hij, een voetballer is. Hij heeft voor Utrecht en Groningen gespeeld en speelt nu voor Nicosia. Voor de voetbalkenners, dit gaat over Joost Broerse. En nee, het zegt me nu nog steeds niks, maar ik vond het wel een erg aardige jongen.

Om 22.00 uur was het feest weer afgelopen en werden we met een tulp naar huis gestuurd. Maar het was wel erg leuk.

Weekend 2, 3 & 4 mei

Donderdag was alles door de dag van de arbeid ook weer gesloten, en vrijdag ook nog heel veel winkels, want ja, ze zijn toch praktisch de hele week al gesloten. De Cyprioten weten wel hoe ze moeten ontspannen…

Zo ook de dame die eens in de zoveel tijd mijn huisje schoon maakt. Ze zou eigenlijk donderdag komen, maar toen ik een half uur na de afgesproken tijd belde om te informeren hoe laat zij het in haar agenda had genoteerd, reageerde ze hoogst verbaasd met ‘maar het is vandaag een vrije dag…’. Dus. Spreek het dan niet af, denk ik dan. Dus ik had nog wat te doen…

Vrijdag zijn Nanna en Do, twee vriendinnen van Guido, aangekomen. Zij komen hier gezellig twee weken vakantie vieren. We hebben een klein welkomstpartijtje gehouden bij Guido thuis. We hebben met zijn zessen gebarbecued, collega Hank en zijn vriendin Shannon waren ook van de partij.

Zaterdag weer een beetje rond het huis gerommeld en in Voroklini rondgehangen. Of Oroklini. Dat weten ze volgens mij zelf niet, want op elke verkeersbord schrijven ze het anders. Maar in (V)oroklini heb ik dus fijn een paar uurtjes op het strand gelegen en mijn Cafxe9 Frappe gedronken bij Modo, de hippe loungetent waar ik elke zaterdag op het terras van dit heerlijke genotsdrankje zit te genieten.

Zondag zijn we met de zelfde club van vrijdag naar het strand van Ayia Napa gegaan. Het begint daar nu eindelijk iets drukker te worden. Hoewel het toerisme behoorlijk achterblijft t.o.v. voorgaande jaren, zo vertellen de bewoners dat tenminste. Ook geen wonder ook, want het is een erg duur eiland. In twee jaar tijd zijn de prijzen ongeveer verdubbeld, waardoor ik soms denk dat de boodschappen in Nederland voordeliger zijn. Wie had dat gedacht? De voorzieningen zijn lang niet zo ontwikkeld en modern als in Nederland, maar je mag wel het zelfde betalen, dus waarom zou je hier dan op vakantie willen? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Ja natuurlijk, de zon en het strand zijn fijn en er is veel te zien, maar er liggen meer eilanden in de Middellandse Zee. Ik zou eerder voor een ander vakantie-eiland kiezen denk ik.

Maar wij zitten hier! En we hebben het weer leuk gehad op het strand! Net als in Nederland komt het natuurlijk alleen maar neer op slapen, lezen en je vochtpeil in de gaten houden. Maar in Nederland staan er niet plotseling pelikanen met je mee te lezen, staan er geen palmbomen en is de zee niet zo prachtig blauw…

Aan het einde van de middag zijn we naar Ammos gegaan, onze inmiddels stamstrandtent aan McKenzy beach, net naast het vliegveld. Daar hebben we met zijn allen wat gedronken en gegeten. Ook onze knuffelcyprioot Alex is daar aangeschoven en daarna zijn we nog een borrel op de boulevard gaan drinken om een leuke dag en een goed weekend goed af te sluiten. Ik heb in ieder geval het gevoel dat ik een mini-vakantie gevierd heb! Erg fijn!

Woensdag 30 april

En dan is het Koninginnedag… Weer zo’n dag. Maar ik heb een leuk uitje! Mijn vriendinnetje Claire is met haar schoonfamilie op Cyprus. Weliswaar aan de andere kant van het eiland, maar dat maakt het alleen nog leuker.

Dus ik heb net als de rest van Nederland een dag vrij genomen. Ik heb een auto gehuurd en ben naar Argaka gereden. Een auto voor 2 dagen huren kan dus niet, dat moet minimaal 4 dagen. Dat heeft die meneer ongeveer 2 minuten volgehouden en vervolgens mocht ik de auto toch voor 2 dagen huren. Gekke mensen. Waarschijnlijk keek ik heel sip en kreeg hij medelijden met me. Haha.

Maar dat links rijden is toch een hele ervaring. Met de brommer was ik het al wel gewend, dus de rotondes neem ik al keurig de verkeerde kant uit. Maar in de auto zit je niet alleen rechts, maar ook een aantal andere dingen zijn andersom. De richtingaanwijzer zit spontaan rechts en ruitenwissers links.. Dus ik ging vaak met hysterische ruitenwissers en zonder richtingaanwijzers een bocht door. Het scheelt dat de meeste Cyprioten geen richting aangeven, maar die ruitenwissers maakte het toch wat apart. En met links schakelen heeft toch ook wel wat oefening nodig.. Maar ik heb het gered!

Het was in ieder geval een mooie rit. Vanaf Larnaca, via Limassol en Paphos richting Polis. Argaka ligt daar 2 minuten vandaan. Al met al zo’n 160 km en ongeveer 2 uur rijden. Tot Paphos ligt er een snelweg, vanaf Paphos zijn het allemaal binnenwegen en kronkelige bergweggetjes. Op de snelweg is het niet druk, dus daar kan je lekker door rijden, maar die binnenwegen.. Pfff.. Cyprioten rijden daar echt als gekken. Lekker inhalen zonder rekening te houden met zijwegen of ander tegemoet komend verkeer. Het had 5x echt heel erg fout kunnen gaan. Maar het is toch iedere keer goed afgelopen. En toetert er dan iemand? Nee.. Ze vinden het allemaal heel normaal, ze rijden immers zelf ook zo.

Het is daar in de omgeving erg mooi. Veel groener dan in ‘mijn’ buurt. Het is er gek genoeg ook 5 graden kouder. Nu was dat een tikkeltje te verfrissend. Het is al een paar dagen wisselvallig en een stuk frisser. Nu vind ik dat niet zo erg, want het is erg warm geweest, maar zij zijn er maar een week. En dan ook nog in een week met wisselvallig weer en allerlei feestdagen, waardoor de winkels praktisch de hele week gesloten zijn. Met Goede Vrijdag en Pasen was alles dicht, de dag na Pasen was alles dicht, want ja.. dan moeten we bijkomen van Pasen. Vandaag is wel weer veel open, maar morgen is het 1 mei en dan is alles weer dicht door de dag van de arbeid, en vrijdag blijft iedereen ook maar dicht en thuis, want dat waren ze toch al bijna de hele week.

Al met al jammer van de timing dus. Maar ik vond het erg leuk om Claire en Maikel weer te zien. Ze zitten in een prachtig huis met zwembad en erg indrukwekkend uitzicht over zee. En zijn familie was erg gastvrij. De hele middag lekker bij het zwembad gezeten en ‘s avonds mocht ik mee eten. En zelfs blijven slapen. Dat zat er helaas niet in, want ik moest nog wel terug die avond, maar wel ontzettend leuk dat ze het hebben aangeboden.

Ik heb dus weer wat van het eiland gezien, voor het eerst links gereden in een auto en een ontzettend leuke dag gehad. Geen Koninginnedag in Nederland, maar dit was een erg goed alternatief!

Dinsdag 29 april

Vandaag mis ik niet alleen de verjaardag van mijn moeder, maar ook Koninginnenacht. Allebei niet leuk dus. Gelukkig zit mijn moeder nu lekker in Italixeb, dus hoef ik me daar niet hele grote zorgen over te maken. Hoewel ik daar natuurlijk ook naar toe had kunnen gaan, maar dan had ik toch een beetje in de zelfde situatie gezeten. Want Koninginnenacht missen… Dat is wel erg jammer hoor.

Ik weet het, het is elk jaar het zelfde en je ziet elk jaar de zelfde gezichten en elk jaar is iedereen oranje… Maar ja, ik vind het dan ook elk jaar leuk! In Brabant vieren ze elk jaar carnaval. Dat verveelt blijkbaar ook niet. Het is denk ik de hele sfeer. Iedereen heeft de dag daarna een dag vrij cadeau gekregen van Koningin, dus iedereen is vrolijk en heeft zin in een feestje. Uit alle hoeken en gaten komen de mensen gekropen die je een jaar lang niet bent tegen gekomen en met zijn allen bouw je een leuk feest.

Nu ben ik hier niet de enige Nederlander. Ook niet de enige Nederlander die het leuk vindt om een feestje te bouwen met Koninginnenach. Dus heeft Guido het plan opgevat om vanavond met zijn 3-en te barbecuen. Maarten, Guido en ik. Dat hebben we gedaan. Het was erg lekker en gezellig en ook wel erg fijn om die avond niet, zoals bijna elke dinsdag, alleen in mijn huisje te zitten. En al helemaal als je allerlei sms-jes krijgt van mensen die het jammer vinden dat je er niet bij bent. Want ja, dat vond ik ook jammer. Wel heel lief dat iedereen ook nog even aan mij heeft gedacht, want ik heb ook aan jullie gedacht!

Maandag 28 april – 2e Paasdag

Vandaag ben ik gewoon aan het werk geweest. Want dat moet natuurlijk ook gebeuren en het is officieel niet ‘mijn’ Pasen. Neemt niet weg dat ik met ‘mijn’ Pasen ook gewerkt had, want toen zat ik ook op Cyprus en daar was het geen Pasen. Verwarrend. Bikkel ben ik zeg! Haha.

Maar ik ben wel iets eerder gestopt. Er was in Oroklini (dorpje waar ik woon) aan het begin van de avond een Paasviering. Dus daar wilde ik wel even gaan kijken. Eens kijken of ik daar nog meer Paasvettigheid kan ontdekken. Want dat is iets waar ze op dit eiland dol op zijn. Zoetigheid, zoetigheid en zoetigheid. En graag zo vet mogelijk. Dus ik zwem me te pletter, nou ja 3x in de week, maar ik zit er in ieder geval niet echt op te wachten om er een kledingmaat bij te eten. De meeste dingen probeer ik dus niet eens, want stel je voor dat ik het lekker vind..

Guido en ik zijn samen naar het centrum gegaan  (= 1 bakker en 1 supermarkt) om daar met veel van de andere bewoners op traditionele wijze Pasen te vieren. Wel lastig als je de traditie niet kent, dus hebben we maar gewoon gedaan wat de rest deed. Dat kwam neer op een plastic bekertje vullen met noten, een rood ei pakken (waarvoor weet ik niet, want niemand eet ze), een mini-flaunes eten en een bekertje Zivania opdrinken. Met 45% alcohol is Zivania prima geschikt om de ramen mee schoon te maken. Wat een bocht! Maar ik ben blijven lachen.

Vervolgens mocht de lokale jeugd optreden. Allemaal in traditioneel kostuum de traditionele dansen opvoeren. In Nederland hadden die kinderen hun ouders recht in hun gezicht uitgelachen, want dat zou echt niet stoer zijn, maar in Cyprus is het een eer. Ze deden het dan ook erg leuk. Ik vond het vooral erg knap dat ze kunnen dansen op muziek waar je de maat niet van kunt ontdekken.

Het hoogtepunt van de show was toch echt de meneer die al dansend rondjes huppelde met een paar glazen water op zijn hoofd. Elk rondje kreeg hij er een glas bij, totdat hij met 12 glazen rondhuppelde. Het doel van die truc snap ik nog niet zo goed, en waar dit binnen de traditie voor staat al helemaal niet, maar ik vond het knap.

Tijdens de optredens hebben we bij een meneer met een soort oliebollenkraam ook nog wat naamloze bolletjes (?) gegeten. En ja hoor. Zoet en vet. Heerlijk! Maar goed dat ik de naam niet ken. Toen al de optredens voorbij waren zijn we bij onze nieuwe vriend Theo nog een biertje wezen drinken. Eten was niet meer echt nodig.

Ik vond het leuk. Ik had zelfs het gevoel dat ik nu meer Pasen gevierd heb dan in Nederland. In Nederland komt het gebruikelijk ook neer op veel eten, maar nu ben ik ook nog op een braderie en bij een traditionele viering geweest. In Nederland kom ik misschien een keer op een woonboulevard of in een tuincentrum terecht. Niet echt bijzonder dus.

Zondag 27 april – 1e Paasdag

Ruim een maand later, maar het is nu dan ook echt Pasen. Ze zijn hier Grieks-Orthodox en houden er dus dankzij de Juliaanse kalender een iets andere telling op na.

Ik doe goed mijn best om te ontdekken wat Pasen inhoudt hier. Ik ga er van uit dat het iets diepgaander is dan alleen oneindig veel te oude films op tv over alle bijbelverhalen, Romeinse helden en andere kerels die graag oorlog spelen.

Vandaag ben ik met Guido en Eric (een andere collega) naar het strand geweest. We hebben Eric thuis opgehaald. Hij woont met zijn vrouw en schoonmoeder samen in een paar dorpen verderop. Zijn schoonmoeder had net de Flaunes klaar. Dat zijn een soort saucijzenbroodjes, maar dan half zo groot, gevuld met kaas en suiker en komen waarschijnlijk 10x zo hard aan op de heupen. Zo smaakte het althans. Ik heb dat ding echt naar binnen zitten duwen, wat was dat machtig zeg, het voelde alsof er een baksteen in mijn maag landde. Op zich wel lekker, maar ik heb het 2e rondje afgeslagen. En zij vragen zich af waarom hun hond een hartprobleem heeft…

Over het hele Paasfeest wisten zij me al wel te vertellen dat dit de belangrijkste feestdagen zijn op Cyprus. Belangrijker dan Kerst blijkbaar. Het komt er op neer dat mensen de 40 dagen voor Pasen vasten. Maar dat vinden ze wat achterhaald dus eten ze de week voorafgaand aan Pasen geen vlees meer. De week voorafgaand aan Pasen zitten ze ook elke dag in de kerk. Op Goede Vrijdag gaan alle dames heel veel Paasvoedsel koken en op zaterdagavond gaan ze weer met zijn allen naar de kerk en wordt het paasvuur ontstoken. Iedereen krijgt een kaars die is aangestoken met het heilige vuur. Die laat je branden totdat hij op is. (Eric heeft die van hun per ongeluk uitgeblazen voordat hij ging slapen. Ik ben bang dat hij dat nog wel even moet horen..) Na die kerkdienst gaat iedereen naar huis om al het eten dat op vrijdag is gemaakt op te eten. Op 1e Paasdag schijnt het in de ziekenhuizen het drukst te zijn, doordat de mensen zich overeten…

Eric heeft ons na de Flaunes meegenomen naar Protaras. Een ander mooi strand in een wat charmanter (= zomers minder dronken engelse jongeren) toeristisch dorpje. Daarna nog naar een iniminie dierentuin (met alleen vogels) geweest en om mysterieuze reden kon je daar als Adam en Eva op de foto… Ja, zo’n kans mag je natuurlijk niet laten schieten. Of moet je schieten. Anyway… Die dierentuin ligt op een paar meter van de grens met het Turkse deel. Op dat punt kom je het dichtst in de buurt van Famagusta. Er staat daar een uitkijktoren die we hebben beklommen zodat we deze stad konden zien. In de jaren 70 was Famagusta de populairste trekpleister voor toeristen. Totdat de Turken in 1974 de stad binnen vielen en iedereen een klein tasje mee mocht nemen omdat ze een nachtje elders moesten gaan logeren. Dat nachtje, zijn een paar nachtjes geworden en is tot op de dag vandaag nog steeds van kracht. Bij dat uitkijkpunt zie je fotox92s van Famagusta van voor 1974 en een paar illegale fotox92s van na die tijd. Gemaakt door mensen die stiekem de stad in zijn geslopen. 1 Grote spookstad dus. Verder ook lijsten met namen van mensen die sinds die tijd vermist zijn. 1691 om precies te zijn… Dit is dus in een notendop de Cyprus kwestie. En de reden waarom het Turkije zo moeilijk gemaakt wordt om tot de EU toe te treden. Niet geheel onterecht lijkt mij.

Na dit stukje pijnlijke en actuele geschiedenis zijn we naar Paralimni gegaan, de oude woonplaats van Eric. Ook een heel leuk dorpje. Minder toeristisch, maar hele leuke kleine huisjes. Een plek waar je een goede indruk krijgt van het oorspronkelijke Cyprus. Daar was een Paasbraderie. Op die braderie kwam Erik zijn schoonvader nog tegen. Die man is er vandoor gegaan met een Filippijnse, is nu hotdog verkoper op braderiexebn, verstoten door (bijna) zijn hele familie, maar gelukkiger dan ooit. Alleen Irini en Eric hebben nog contact met hem. Maar als haar moeder en haar broers en zussen daar achter komen, dan heeft zij ook een probleem. Vreemd gaan is prima zo lang je er maar niet te veel over praat, maar je vrouw verlaten, dat is een doodzonde. Tja…

Vervolgens zijn we via de toeristische route door het achterland weer naar Irini gereden. Zij zat inmiddels klaar met meer vet voedsel dan ik ooit heb gezien. En ze bleef maar opscheppen… Pfff… Ja, je wilt niet onbeleefd zijn. En het is wel heel leuk om de typisch Cypriotische paasdingen te eten, zoals het traditionele Paasbrood (Tsoureki) en uiteraard de chocoladepaaseieren (joepie). Verder veel pizza, hamburgers, krabsticks en (zoals Irini het noemde) nog wat gezonde groenteburgers uit de frituur. Ik heb niet het gevoel dat het helemaal volgens Cypriotische traditie was…. Maar goed. Ik heb wel een serieus potje moeten uitbuiken toen ik thuis kwam.

Dat was dus de 1e Paasdag op Cyprus.